Personal Mastery & Leadership
De menselijke kant van performance.
Ik deel wat ik daarin geleerd heb met anderen
Er zijn genoeg professionals die het ogenschijnlijk goed voor elkaar hebben. Ze hebben een goede positie, dragen verantwoordelijkheid en hun agenda zit vol.
En toch klopt het vaak niet helemaal.
Ze werken hard, vinken lijstjes af en halen hun doelen, maar ergens voelt het leeg. Alsof ze vooral bezig zijn met wat er van hen verwacht wordt, en steeds minder met wat ze zelf echt willen.
Veel professionals zitten in een soort gouden kooi. Alles is geregeld en het loopt, maar ondertussen werken ze toe naar de 25ste van de maand of leven ze van weekend naar weekend. En diep van binnen weten ze: dit is niet waarom ik ooit begonnen ben.
Je kunt geen wedstrijd winnen als toeschouwer, en toch zie ik het iedere dag gebeuren: leiders die langzaam toeschouwer worden van hun eigen leven.
Ze reageren, lossen op en houden alles draaiende, maar de vraag die daaronder ligt is veel fundamenteler.
Ben jij nog degene die bepaalt, of ben je vooral bezig met wat er op je afkomt? Ben je aan het creëren, of word je geleefd?
Wat ik vaak zie, is dat mensen niet zozeer vastlopen omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze onderweg het contact met zichzelf zijn kwijtgeraakt. Hun eigen ambities, hun eigen richting en hun eigen keuzes zijn langzaam naar de achtergrond verdwenen.
En zolang je daar geen helderheid in hebt, blijf je bouwen aan een leven dat er van buiten goed uitziet, maar van binnen niet klopt.
Daar werken we aan.
Niet aan je functie of aan je prestaties, maar aan jou als mens binnen alles wat je doet. We gaan terug naar de kern: wat wil je eigenlijk echt, waar krijg je energie van, en wat ben je aan het doen omdat je denkt dat het zo hoort?
Zonder trucjes of motivatiepraat, maar met eerlijke gesprekken, scherpte en de bereidheid om onder ogen te zien wat je misschien al te lang ontwijkt.
Zodat je weer regie neemt.
Over je werk, over je keuzes en over hoe je je leven inricht.
Want uiteindelijk heb je iedere dag opnieuw de kans om een leven te bouwen dat klopt. Met mensen waar je om geeft en met werk waar je energie van krijgt.
De vraag is alleen: pak je die kans, of laat je hem liggen?
Een groot deel van mijn leven deed ik vooral datgene waarvan ik dacht dat er van mij verwacht werd.
Ik werkte hard, probeerde dingen te bereiken en deed wat nodig was. Ik zorgde dat het klopte voor de mensen om me heen. En aan de buitenkant zag dat er goed uit en daar was ik ook oprecht trots op.
Maar als ik eerlijk terugkijk, stond ik zelf niet echt aan het stuur van mijn leven. Ik draaide, reageerde en ging mee in wat er op me afkwam, zonder daar echt bewust bij stil te staan. Het voelde alsof ik op een soort automatische piloot leefde.
Pas de afgelopen jaren ben ik mezelf die ene, eenvoudige maar confronterende vraag gaan stellen:
doe ik eigenlijk wel wat ik zelf wil?
Dat proces ging niet met één inzicht of een snelle oplossing. Het zat juist in stap voor stap eerlijker worden naar mezelf. In het onderzoeken van wat ik echt wil, waar ik energie van krijg, en misschien nog wel belangrijker: wat ik eigenlijk doe omdat ik denk dat het zo hoort.
Klaar voor de volgende stap?
Twijfel je of dit voor jou is?
Bel of app me gewoon even Dan weet je binnen 10 minuten of het wat is voor je.