Augustus is de maand van voorbereiding

Het is augustus. De agenda's zijn wat leger, de kantoren wat stiller, en overal duiken die automatische "ben tot en met de 16e afwezig" antwoorden op. Een interessante periode van het jaar.

Als ik zelf kijk naar dit specifieke jaar, dan zie ik toch ook dat veel gewoon doorgaat. Mooie en diepgaande gesprekken, nieuwe connecties, en ontwikkelingen die om aandacht vragen. Het tempo ligt lager, maar de beweging stopt niet. En precies dat contrast maakt augustus tot een van mijn favoriete maanden.

De tijd van rust en reflectie

(Yep, ik kom weer met een verwijzing naar de natuur.) Een plant groeit niet hard in de hete, droge zomermaanden. Maar als je op de juiste momenten verzorgt en water geeft, gebeurt er onder de grond wel degelijk iets. De plant wortelt wél. Hij zoekt water, verankert zich, en bouwt de fundering voor de groei die in het najaar komt. Zonder die stille periode geen stevige plant.

Zo werkt het ook met leiderschap en met commerciële groei. Vanaf september gaan de lichten op groen en gaat iedereen vol gas vooruit. Iedereen is uitgerust, vol energie, klaar om meters te maken. Maar wie dan echt versnelt, is zelden degene die in augustus stilviel. Het is degene die deze maand gebruikt heeft om te wortelen.

Rust is geen pauzeknop. Rust is voorbereidingstijd, als je het tenminste zo gebruikt.

Echte aandacht als concurrentievoordeel

Er is nog iets dat augustus bijzonder maakt. Juist omdat iedereen wat rustiger aan doet, is er ruimte voor iets wat het hele jaar door schaars is: échte aandacht voor de ander. Een telefoontje zonder agenda. Een koffie zonder pitch. Een vraag die verder gaat dan "hoe krijg ik deze deal vooruit".

Diezelfde aandacht geldt voor jezelf. En dat is meteen het lastigste deel, omdat het minder grijpbaar is dan een target of een pipeline. Waar sta je nu eigenlijk? Niet in KPI's, maar in energie, in richting, in eigenaarschap over je eigen agenda. Augustus is de maand waarin je die vraag rustig kunt stellen, zonder dat de waan van de dag je meteen weer wegtrekt.

De ontwikkeling die je niet in een KPI vangt

Persoonlijke ontwikkeling is geen extraatje naast commerciële resultaten. Het is de basis eronder. De blokkade zit bijna nooit in kennis of vaardigheid, die zijn er meestal al ruimschoots. De blokkade zit in wat iemand zichzelf al jaren vertelt.

"Ik moet het zelf doen, anders gaat het mis." "Als ik dit loslaat, ben ik de controle kwijt." "Kwetsbaarheid tonen is een risico, dus dat doe ik niet."

Die overtuigingen komen niet uit de lucht vallen. Ze zijn ooit ergens aangeleerd, vaak lang voordat er sprake was van een carrière of een team, en ze werkten toen misschien ook. Het probleem is dat ze blijven hangen, precies op het moment dat ze je in de weg gaan zitten. Een leidinggevende die nooit heeft geleerd te vertrouwen, gaat micromanagen. Iemand die zichzelf nooit toestaat om níet alles onder controle te hebben, brandt op. Iemand die zich niet kwetsbaar durft op te stellen, blijft oppervlakkig leiden, hoe hard hij ook zijn best doet.

Het serieus nemen van deze laag, in plaats van er met een trucje of een timemanagement-tooltje overheen te walsen, is precies waar duurzame verandering begint. Niet nog een systeem erbij. Wel het onderliggende patroon zien, benoemen, en vervolgens zelf de keuze maken om het anders te doen.

Augustus leent zich daar goed voor. Niet omdat het "leuk" is om daar in de zomer bij stil te staan, maar omdat de ruis van de dagelijkse waan even minder hard schreeuwt. Er is ruimte om een vraag niet meteen weg te drukken.

En als die ruimte er eenmaal is, ontstaat er vanzelf iets nieuws. Richting wordt scherper, simpelweg omdat je de vraag "wat wil ik écht bereiken, en waarom eigenlijk" niet meteen wegduwt onder de eerstvolgende deadline. Patronen worden zichtbaarder, juist omdat ze niet worden overschreeuwd door de waan van de dag. Welk gesprek stelde je dit jaar telkens uit? Wanneer trok je je terug op het moment dat het spannend werd? Dat patroon verdwijnt niet vanzelf zodra de agenda weer volloopt, het wordt juist scherper zichtbaar onder druk, en dan is er meestal geen tijd meer om het rustig te onderzoeken. En met die twee op orde ontstaat vanzelf het derde: regie over je eigen agenda, voordat september die regie weer van je overneemt.

Het risico is dat je jezelf voorneemt om "in de zomer eens rustig na te denken" en in september alsnog verrast wordt door hetzelfde patroon als vorig jaar. Niet uit onwil, maar omdat inzicht zonder structuur zelden beklijft. Je kunt een patroon één keer helder zien tijdens een strandwandeling, en het toch drie weken later weer laten gebeuren, gewoon omdat niemand je erop wijst en er geen vervolg is.

Daar zit voor mij de kern van wat ik doe. Niet een dagje reflecteren, maar een traject waarin richting, onderliggend gedrag en eigenaarschap samenkomen en écht landen in de praktijk. Persoonlijke ontwikkeling die niet los staat van je rol, maar de motor eronder wordt.

Maar Jochem, wat nu?

Eerlijkheid hoort bij hoe ik werk, dus ook hier: mijn agenda voor de komende maanden zit vol. De trajecten die nu lopen krijgen mijn volle aandacht, en ik neem geen nieuwe klanten aan om daaraan te tornen.

Vanaf het najaar komen er weer plekken bij voor nieuwe trajecten. Als je nu al voelt dat er iets speelt, is dit een goed moment om contact op te nemen, zodat je startklaar bent zodra er ruimte is.

En voor echte ontwikkelvragen, niet de standaard "kunnen we een keer kort overleggen" vraag, maar iets waar je echt op vastloopt, maak ik altijd tijd vrij. Ook nu. Ook in augustus.

Verzorg die plant, en ontwikkel.

Ciao.

Jochem